çok yoğun bir haftaya başladığımdan ve evdeki internet balantımın kesilmesinden dolayı 2. günden sonrasını yazamadım. şimdi 3., 4. ve 5. günleri hatırladığım kadarıyla özet geçmeye çalışayım. bu 3 gün hep dışarıdaydım, bütün gün derslere girdiğimden pek sigarayı aramadım ancak şöyle bir istatistiğe şahit olduğumu söyleyebiliriz: sokak yürürken baktığım her 10 adamdan 10 nu sigara içiyordu, böyle çoşkulu bir istatistik verisi karşısında öncelikle oldukça şaşırdığımı belirtmek isterim ancak hemen sonrasında anladım ki sigarasızlığın verdiği bilinç dışı etkiler nedeniyle aslında direkt sigara içen insanları gözlerim aramış ve bulduğunda da sanki hasbel kader görmüşüm gibi hissetmeme neden olmuştu. ehhe böyle freudian bir açıklamayı nasıl da utanmadan yapaıyorum orasıda benim denyoluğum olsun bari.... neyse bu günler boyunca zun otobüs işkenceleri dışında çok aramadım sigarayı hele eve dönüş yolunda bindiğim otobüsün trafiğe takıldığı bir 2,5 saat var ki anlatamam.. otobüsten kan ter içinde indiğim zaman şu cümleyi kurduğumu hatırlıyorum:"eğer şu vakitten sonra sigara içmediysem sanırım kolay kolay içmeyeceğim..!!" Çok berbat bir yolculuktu ama dayandım içmedim. aferin lan bana hehe...
bugüne gelirsek bugün sabah kalkıp güzel bir kahvaltı yaptım sonrasında da canım iyiden iyiye sigara çekti... bu seferki nikotin krizini kendimi duşa atarak savuşturdum bu arada ara ara beni ziyaret eden nikotin krizlerini defetmede duş ve banyo gerçekten birebir yöntem...tavsiye ederim...
tabii her zaman ki hala yemek sonrası sigarasızlık depresyonlarına giriyorum.. alkol alırken yemek sonrası olduğu kadar sigarayı aramıyorum, bir şekilde alkol bende ki sigara istediğini tetiklemiyor ancak yemek sonrası oluşan o tokluk hissi yok mu off o çok fena .... ama iyi gidiyorum yarın sigarız ilk haftamı kutlayacağım... iyi geceler....
25 Eylül 2010 Cumartesi
20 Eylül 2010 Pazartesi
2. Gün
dün gece pek de korktuğum gibi olmadı, yatakta çok da debelenmeden uyuyabildim.. sabah gayet rahat uyandığımı söyleyebilirim. kahvaltısını sigarayla yapan bir adam olduğumu hatırlatiyim sizlere ancak bu gün uyandığımda canım sigara çekmedi. bu iyi bir şey sanırım...
sigarayı bırakmanın en zorlayıcı tarafı şimdilik yemek sonrası sigara içememek... onun dışında süreç beklediğimden de rahat geçiyor...
Bu arada şunu fark ettim, sigarayı bırakır bırakmaz iştahınız gayet açılıyor. Bir sürü nedenden dolayı yemek yemek istiyorsunuz aslında en önemli nedeni sigarasızlığın getirdiği boşluğu doldurmak sanırım... tabii kilo almaya da başlamanız olası o yüzden spor yapmaya da başladım.
sigararız bir hayat, sağlıklı yaşam eheh bakalım nasıl bir şeymiş...
hava karardı şimdi, öğlen sıklıkla abur cubur yemekle geçirdim günü... habire bir şeyler yiyip içiyorum.. yani bu böyle sürerse sanırım 1 aya kalmaz baya kilo alırım aslında zayıf biri olarak kilo almaktan şikayetçi olmamam lazım ancak geçen senelerde yine kilo aldığım bir dönemde kiloyu sadece göbeğime aldığımı dikkate alırsak kollaı bacakları ince göbeği kocaman bir uzaylı izlenimi verdiğimi rahatlıkla söyleyebiliriz. o bakımdan insan gibi kilo almanında önemli olduğunu söyliyeyim...
sigarayı bugün daha az aradım.. dün daha çok canım çekiyordu bugün dünkü kadar krizlere girmedim henüz...
bugün biraz kendime güvenim geldi tabii, sigarasızlığı düne göre pek bir sorun etmememden dolayı... bir an "lan o kadar da zor değilmiş ehehe" diye düşünmeye başladım bile. ancak tabii böyle "ehee mehehe" derken yamulabilirim her an nikotin krizi gelebilir, evet cıvımamalıyım, konsantremi bozmadan, kararlı bir şekilde mücadelemi sürdürmeliyim.. ehehhe kıh kıh....
saat yine gece yarısını geçti, bizimkiler eve gelene kadar pek bir sıkıntı yoktu, ancak babamlar eve geldikten sonra, ufak bir nikotin krizi yokladı beni... evde sigara yalnızca mutfağın balkonunda içiliyor ancak balkonun oturma odasına da açılan bir kapısı bulunuyor maalesef bu yüzden ne kadar dikkat edlirse edilsin içeriye giren sigara kokusunu bilmiyorum burnumun büyüklüğünden mi yoksa sigarasızlığın getirdiği hassaslıktan mı kolayca alabiliyorum... ve bu da beni oldukça rahatsız ediyor çünkü canım çekiyor :). neyse ezel başladı da ben de tekrardan unuttum sigara olayını. sonrasında da bizimkiler uyumaya gittiler...
gündüzleri gecelere göre daha kolay geçiyor benim için, geceleri sigara aklıma daha çok takılıyor şimdilik böyle birazdan yatıp uyuyacağım 2. günü de böyle devirdik çok şükür. bir de demeden geçemeyeceğim bu gün kendimi çok güçlü ve iyi hissettim. insanın kendi iradesi üzerinde hükmedebilmesi kişiyi güçlü hissettiriyormuş bunu öğrendim. bu çok güzel bir duygu herkese tavsiye ederim... neyse iyi geceler...
sigarayı bırakmanın en zorlayıcı tarafı şimdilik yemek sonrası sigara içememek... onun dışında süreç beklediğimden de rahat geçiyor...
Bu arada şunu fark ettim, sigarayı bırakır bırakmaz iştahınız gayet açılıyor. Bir sürü nedenden dolayı yemek yemek istiyorsunuz aslında en önemli nedeni sigarasızlığın getirdiği boşluğu doldurmak sanırım... tabii kilo almaya da başlamanız olası o yüzden spor yapmaya da başladım.
sigararız bir hayat, sağlıklı yaşam eheh bakalım nasıl bir şeymiş...
hava karardı şimdi, öğlen sıklıkla abur cubur yemekle geçirdim günü... habire bir şeyler yiyip içiyorum.. yani bu böyle sürerse sanırım 1 aya kalmaz baya kilo alırım aslında zayıf biri olarak kilo almaktan şikayetçi olmamam lazım ancak geçen senelerde yine kilo aldığım bir dönemde kiloyu sadece göbeğime aldığımı dikkate alırsak kollaı bacakları ince göbeği kocaman bir uzaylı izlenimi verdiğimi rahatlıkla söyleyebiliriz. o bakımdan insan gibi kilo almanında önemli olduğunu söyliyeyim...
sigarayı bugün daha az aradım.. dün daha çok canım çekiyordu bugün dünkü kadar krizlere girmedim henüz...
bugün biraz kendime güvenim geldi tabii, sigarasızlığı düne göre pek bir sorun etmememden dolayı... bir an "lan o kadar da zor değilmiş ehehe" diye düşünmeye başladım bile. ancak tabii böyle "ehee mehehe" derken yamulabilirim her an nikotin krizi gelebilir, evet cıvımamalıyım, konsantremi bozmadan, kararlı bir şekilde mücadelemi sürdürmeliyim.. ehehhe kıh kıh....
saat yine gece yarısını geçti, bizimkiler eve gelene kadar pek bir sıkıntı yoktu, ancak babamlar eve geldikten sonra, ufak bir nikotin krizi yokladı beni... evde sigara yalnızca mutfağın balkonunda içiliyor ancak balkonun oturma odasına da açılan bir kapısı bulunuyor maalesef bu yüzden ne kadar dikkat edlirse edilsin içeriye giren sigara kokusunu bilmiyorum burnumun büyüklüğünden mi yoksa sigarasızlığın getirdiği hassaslıktan mı kolayca alabiliyorum... ve bu da beni oldukça rahatsız ediyor çünkü canım çekiyor :). neyse ezel başladı da ben de tekrardan unuttum sigara olayını. sonrasında da bizimkiler uyumaya gittiler...
gündüzleri gecelere göre daha kolay geçiyor benim için, geceleri sigara aklıma daha çok takılıyor şimdilik böyle birazdan yatıp uyuyacağım 2. günü de böyle devirdik çok şükür. bir de demeden geçemeyeceğim bu gün kendimi çok güçlü ve iyi hissettim. insanın kendi iradesi üzerinde hükmedebilmesi kişiyi güçlü hissettiriyormuş bunu öğrendim. bu çok güzel bir duygu herkese tavsiye ederim... neyse iyi geceler...
19 Eylül 2010 Pazar
1.Gün
offf... sırf yemek sonrası içilen sigaranın tadını almak için yemek yiyebilen birisiydim, şimdi kola içip yanında güzel bir pizza yedim, kolayı alıp balkona gidiyordum ki sigarayı bırakmış olduğumu hatırladım, çok kötü bir hismiş lan... tabii gerisin geri içeri girdim sigarayı aklıma getirmemeye çalışıyorum, televizyon izliyorum, internette takılıyorum felan... hafiften vücut nikotin alarm mı vermeye başladı ancak bu sefer çok kararlıyım.
şunu fark ettim sigarayı bırakmışken kitap okuyamıyorum. Çünkü aklımda sigara ile ilgili türlü türlü düşünceler dolaşırken kitaba konsantre olamıyorum sanırım...
ağzım ve dilim kurumaya başladı en iyisi gidip bir bardak su içmek... seni yeneceğim sigara!!!!!!
yahu akşam yemeği de yaklaşıyor... sigara bırakan adamın kaygılı bekleyişi sürüyor...
kafam da binlerce düşünce geçmekte..
-ulen git yak bi tane
+yok yakmayacam bıraktım, git pis düşünce aklımdan
-yahu nolcak kim bilecek sigara içtiğini, bir tanecik yak işte
+olm kendine gel bir tane yaksan en başa döneceksin sakın yakma
-ya bi şey olmaz, yarın kaldığın yerden devam edersin yahu
+lan olmaz içmeyecem, bu sefer kesin, iç-me-ye-ce-ğim!!!!
işte böyle bir sürü düşünce dönüyor kafamda, kararlıyım... o değil de akşam yemeğine de az kaldı :)
saat gece yarısına yaklaşmakta ve sigarasızlığın verdiği garip huzursuzluk biraz daha şiddetini artırmakta... fenerbahçe- beşiktaş maçı sayesinde sigarayı düşünmeden bir 90 dakika geçirdim. sonrasında bababım gözümün içine baka baka sigara içişini izledim trajikti bayağı....
bir de sigarayı bırakınca bir şeyi daha fark ettim: yahu nedense oruçluymuşum gibi geliyor bana... iki de bir sanki sigara içenlerin iftar vakti gelecek diye saate bakmaktayım. habire etraftakilere saati soruyorum, bir şekilde zamanın gitmesini bekliyorum. ilginç geldi bana bu his...
ilk günü özetlemem gerekirse şöyle bir şey: uzun bir sınavdan çıktıktan sonraki halinizi düşünün... hem sorularla boğuşmanın verdiği kafa yorgunluğu hem de sigarasızlığın huzursuzluğu vardır yaa haa tam da onun gibi bir şey oluyormuş ilk günde...
sigarasız kaldığım günlerde uyuyamadığımı bilirim , şimdi birazdan uyumaya gideceğim bakalım nasıl olacak...
Sigarasız geçen ilk günüm böyleydi işte artık yarın görüşmek üzere iyi geceler....
şunu fark ettim sigarayı bırakmışken kitap okuyamıyorum. Çünkü aklımda sigara ile ilgili türlü türlü düşünceler dolaşırken kitaba konsantre olamıyorum sanırım...
ağzım ve dilim kurumaya başladı en iyisi gidip bir bardak su içmek... seni yeneceğim sigara!!!!!!
yahu akşam yemeği de yaklaşıyor... sigara bırakan adamın kaygılı bekleyişi sürüyor...
kafam da binlerce düşünce geçmekte..
-ulen git yak bi tane
+yok yakmayacam bıraktım, git pis düşünce aklımdan
-yahu nolcak kim bilecek sigara içtiğini, bir tanecik yak işte
+olm kendine gel bir tane yaksan en başa döneceksin sakın yakma
-ya bi şey olmaz, yarın kaldığın yerden devam edersin yahu
+lan olmaz içmeyecem, bu sefer kesin, iç-me-ye-ce-ğim!!!!
işte böyle bir sürü düşünce dönüyor kafamda, kararlıyım... o değil de akşam yemeğine de az kaldı :)
saat gece yarısına yaklaşmakta ve sigarasızlığın verdiği garip huzursuzluk biraz daha şiddetini artırmakta... fenerbahçe- beşiktaş maçı sayesinde sigarayı düşünmeden bir 90 dakika geçirdim. sonrasında bababım gözümün içine baka baka sigara içişini izledim trajikti bayağı....
bir de sigarayı bırakınca bir şeyi daha fark ettim: yahu nedense oruçluymuşum gibi geliyor bana... iki de bir sanki sigara içenlerin iftar vakti gelecek diye saate bakmaktayım. habire etraftakilere saati soruyorum, bir şekilde zamanın gitmesini bekliyorum. ilginç geldi bana bu his...
ilk günü özetlemem gerekirse şöyle bir şey: uzun bir sınavdan çıktıktan sonraki halinizi düşünün... hem sorularla boğuşmanın verdiği kafa yorgunluğu hem de sigarasızlığın huzursuzluğu vardır yaa haa tam da onun gibi bir şey oluyormuş ilk günde...
sigarasız kaldığım günlerde uyuyamadığımı bilirim , şimdi birazdan uyumaya gideceğim bakalım nasıl olacak...
Sigarasız geçen ilk günüm böyleydi işte artık yarın görüşmek üzere iyi geceler....
Sigarayı Bıraktım
Az önce sigarayı bıraktım. 2 yıldır kendi içimde sigarayı bırakmak için savaş veriyordum. Ancak bir türlü o son kararı alamıyordum. Az önce nasıl oldu bilmiyorum "yeter ulan!" diye çemkirdim kendime ve sigarayı bir daha ağzıma koymama kararı aldım. Bu kararın tazeliğiyle biraz heyecanlıyım doğrusu. Nasıl olacak hiç bir fikrim yok açıkcası...
Şimdi böyle bir kararı aldığımı herkese duyurmak istiyorum, böylece olur da sigara krizlerine girersem bu kadar atıp tutmayı herkesin gözünün önünde yiyemeyeceğim. Türkürdüğünü yalamakla tükürdüğünü herkesin önünde yalamak arasında elbette bir fark var. Bu farkın bende hissettireceği zorunlu baskıya teşekkürlerimi borç bilirim. Ama tabii umarım öyle krizlere girmeyeceğim aslında pek de olası bulmuyorum bunu...
Bugünden itibaren hemen her her gün fırsat buldukça sigarayı bırakma tecrübelerimi buradan yazmaya çalışacağım. "Sigarayı bırakma" süreci boyunca hissettiğim her şeyi, bu sürecin zorluklarını yahut avantajlarını, sizlere yazmak istedim çünkü aranızda sigaradan rahatsız olup da bir türlü onu bırakamayanlarınıza güzel bir motivasyon olacağına inandığım için bu blog'u yazmaya karar verdim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)